Ćoganê min di destê min da ez berbi gira efsaneyî ya li ber min
va dimeśim.
Gira ku ez li ser lutkeya wê bum.
Ez ê vê carê heta lutkeya girê derbiketima.
Min ê xewna zaroktiya xwa ya źi berî ćil salan l’ xwa helal
bikira.
Min ê vê carê li lutkeya vê efsaneyê ćîroka xwa bi dawî bikira.
Bi merax ez berbi źor va hildikiśim.
Li źor herd u kevirên spî min berbi xwa va dikiśînin.
Kaś her ku bilindtir dibe, tuźtir dibe.
Źi hilkiśînê zêdetir bala min li ser emniyeta canê min e.
Lê ćare tune bu, ez ê hilbikiśiyama.
Qedera vê yekê di vê roźê da vêśartî buye.
Di nav ćil salên reviyayî da min tiśtek pirr baś fam kirî bu,
herê, min tiśtek pirr baś fam kirî bu.
Qedera ku di hema wê kêliyê da nekariye bibe rastî, tenê u tenê sefseteyeke vala u sextekariyeke beyhude ye.
Li hêla paś gava ez źi girê dadiketim min ev kulîlk dîtin.
Her tiśt di dema bihara xwa da xwaś u bedew e. Tiśtê ku di nav
wê biharê da nekariye śîn bibe, źiyanê źi xwa bifurîne, ćîrokeke puć e,
miriyeke bê xwalî ye, guleke bê reng e ...
Qet niyeta min ya ku dest źi wê biharê berbidim, qedera xwa bi
destên xwa bê xwalî u av bihêlim, bi her du destên xwa wê bikuźim, tune bu.
Dizanim, belkî źî ez ê bi xwa zêde pê bextewar nebibuma.
Źixwa mebesta di dilê min da źî ne ew bu. Mebesta di vî canî da
tenê bextewarkirina wî lawikê ćend salî bu. Min qet guman nedikir ku ew zarokê
di ruhê min da źê aciz bibuya.
Ev hilkiśîna berbi źor va îcarê źibo wî zarokî bu.
Carina bi lepên xwa xwa berdidim ser keviran, kîp b’ wan
digirim.
Carina berê xwa didim hêla ćep, carina l’ hêla rast.
Ćep u rast, bi zîgzag terrim u têm.
Niyeta min ya ketinê qet tun e.
Zozana gundê me yê xerabe.
Turika li dor hustiyê min girêdayî carina min aciz dike. Bila źî
bike, ez ê di ser vê kaśê ra derbaz bibim.
Carina li ciyê xwa moleyekê didim. L’ hawîrdorê mêze dikim, l’
Śahîn u Śukran’ê digerrim. Dubare bala xwa didim kaśê li ber xwa. Ciyên
emniyettir digerrim.
Niyeta min ya ketinê qet tun e.
Li lutkeya girê du zinarên spî u mezin xuya dikin.
Nîśangeh źixwa li ber ćavên min in, zeftkirina wan nêzzîk dibe.
Zozana gundê me yê xerabe.
Mîna ku meyta wî zarokî ya źi berî ćil salan di nav wan her du
zinaran da vêśartî ’be, ez tiliyên xwa di nav herdê ra dikim u xwa gaveke din
berbi xewna xwa dikiśînim.
Di vê kêliyê da Śahîn u Śukran'ê li hêla din ya zozana me dibînim. Li
ser riya ku em hatî bun, dimeśiyan, u berê xwa daa’bun ziyareta li ser wê
kendala kur.
Ez bang l’ wan dikim. Disekinin.
Berbi min mêze dikin. Herhal dibêźim ez nedîtim.
Ez dubare bala xwa didim kaśê li ber
min. Hêdî zêde durî nemayî bu. Ez bi hêdîka berbi hêla ćep meśiyam. Di ćend
gavên dawiyê da min bi serê ćoganê xwa herd kontrol kir, źibo ku di ćend gavên
dawiyê da bi bez xwa b’avêźim ser zinarê li ber min.
Zozana gundê me yê xerabe.
Źi piśtî ćend seniyeyan, źi piśtî ku
min hêsaba xwa kir, min hemî giraniya xwa berda ser ćoganê di nav her du destên
xwa da u bi lez min xwa berbi zinêr havit.
Herê, vê carê źî bextê min bi min ra
bu. Ez u zinar, em l’ hev zeliqî bun.
Nîgên min yên di nav avê da. Min got qet nebe ez kurrikên/gorên xwa biśom.
Ez li ser dîwarê hilweśiyayî yê ćil salî l’ herda zaroktiya xwa
mêze dikim.
Bi hêvî me. Źixwa ez ê ćend śopên din yên nas peyda bikim li vê
beyarê, dibêźim xwa bi xwa ra.
Bi hêdîka dadikevim źêr, têm cem Śahîn u Śukran’ê.
Em li keviya avê radiwestin. Ez dixwazim ćend resimên avê
bigirim. Nîgekî xwa datînim ser kevirê di nav avê da. Lê kevirê di bin nîgê min
da śemitiya u nîgê min yê ćep kete nav avê. Îcarê min nîgê xwa yê din źî kir
nav avê bêyî ku solên xwa derbixînim.
Śahîn u Śukran’ê źî solên xwa źi xwa kirin u nîgên xwa kirin nav
avê.
Śukran'ê, «Keko, bi xwadê ev xistina nîgan ya nav avê fikireke baś
bu», got.
Helbet mebesteke min ya bi vî hawî tune bu, lê ew kevir bu’bu
qedera me ya di nav avê da.
Min hêkên bi runê patî yên di nav nên da derxist u dest bi
xwarinê kir. Śukran u Śahîn źê negirtin, wan źî nan u pendurê di turikên xwa da
derxistin.
Em heta nîv seetekê nîgên me di nav avê da li ber avê runiśtin.
Nîgên min di nav avê da. Gava min girte ser kamereyê źiber tîrêźên roźê yên di nav avê da rengekî sosret derket holê.
Paśê em rabun ser xwa. Śukran u Śahîn berbi mala źor va meśiyan.
Kesek li wê derê bu, lê me nedizaniya ku kî bu.
Gava ez hatim ba wan, min mêze kir ku canikên me bi hev ra
sohbetê dikin.
Zarokekî li dor ćardeh salî li wir bu.
Bi tirkî bi hevdu ra dipeyîviyan. Min bi kurdî silav daa wî
lawikî. Śukran di cî da got ez bawer nakim ku bi kurdî bizane.
Lêwik hema bi lez got, «Na, ez bi kurdî dizanim.».
Kêfa min pirr pê hat. «Ćavê mino, ma tu xelkê ku derê yî?»
«Ez li vir śivantiyê dikim. Źi xelkê Muś’ê me. Źibo vê havînê
hatim vir. Ez ê îsal dest bi lîseyê bikim. Lê ez bawer nakim ku ez careke din werim van deran.», got.
Śivanê ciwan yê ćavbelek.
Lawikekî śermok bu. Lê kurdbuna wî, kurdiya wî hîsseke sosret di
min da ćêkir. Me fam kir ku em kurd in u zmanê me źî kurdî ye. Hîn źî em hee
ne, hîn źî em li vir in!
Śukran u Śahîn xatir źê xwastin u berê xwa dan berbi hêla paś
malê. Kaśeke tuź li paś malê hee’bu.
Ez pićekî din bi wî lawikî ra peyîviyam. Min ê hindek pere
bidayê, lê mixabin ti tiśt li ba min tune bu, mixabin.
Źi berî ku ez źê xatir bixwazim, min destura girtina ćend
resiman źê kir. «Keko, mesele nîn e, helbet dikarî ćend resiman bigirî.», got.
Ćend resiman dikiśînim. Destê xwa drêź dikimê, destê wî bi
hezkirineke mezin diguviśim. «Bila haya te źi te baś hee’ ’be, ćavê mino! Dibe
ku em roźekê li ciyekî din rastî hev bên, źi bîr neke. De bi xatirê te.»
Śahîn u Śukran, xaltî u xwarziyên hevdu, di nav avê da kêfê dikin.
«Oxir ’be, keko! Ez ê bextewar ’bim.»
Gava ez hatim paś malê, ti kes tune bu. Min nedizaniya ku
Śukran u Śahîn b’ kîźan hêla da ćuyî bun.
Lê min berê xwa daa kaśa tuź ya li ber min bi xêra ćoyê di destê
min da.
Źixwa min di zaroktiya xwa da hertim merax dikir u dixwast tiśtê
li ser vê girê, tiśtê li paś vê girê bibînim. Źibo min mîna ku welatekî din u însanên
xerîb li paś wê girê hee’ ’bin, ez pićekî ditirsiyam. Źibo min ew gir mîna sînoreke
ebediyen bu di navbera me u wan da. U ez ê vê gavê, aniha bi hêdîka berê xwa bi ćoganê di destê xwa da bidim nav wê sînorê. De ya bi xêr.
Metin / Kemal Kahraman: "Meyman" (= "Mêvano/Nîvano")
